ขอบคุณจากใจ My sincere appreciation

ขอบคุณจากใจ ....... ดร.กฤษณา  ไกรสินธุ์
        
ขอบคุณอาสาสมัครทุกท่านที่ได้มารวมกลุ่มกันจัดสร้างเว็ปไซต์ www.krisana.org ขึ้นมา
   
โดย ส่วนตัวแล้ว ดิฉันไม่เคยคิดที่จะประชาสัมพันธ์งานที่เคยทำหรือที่กำลังทำอยู่ให้ใครรับ ทราบ เพราะถือว่า เมื่อได้ผลิตยาต้านเอดส์หรือมาลาเรีย ทั้งในประเทศไทยและในบางประเทศในทวีปแอฟริกาแล้ว ผู้ป่วยได้รับยา หรือคนท้องถิ่นสามารถผลิตยารักษาคนของเขาเองได้นับเป็นล้านๆ คน ก็เป็นอันเสร็จสิ้นภารกิจของดิฉัน   

ความสุขและความภูมิใจเกิดขึ้นตรงนั้น ไม่สามารถบรรยายความสุขเหล่านี้ให้ใครรับทราบได้ จนกว่าท่านจะสัมผัสด้วยตนเอง แต่ เมื่ออาสาสมัครกลุ่มหนึ่งต้องการจัดทำเว็ปไซต์นี้ขึ้นมา ซึ่งนอกเหนือจากที่ต้องการทำกิจกรรมเพื่อสนับสนุนงานของดิฉันแล้ว ยังต้องการให้กำลังใจเพื่อนร่วมโลกของเราที่ต้องต่อสู้กับโรคเอดส์นี้อีก ด้วยนี่ เป็นเรื่องสำคัญ เพราะดิฉันอยากให้ทุกคนสร้างความเข้าใจให้สังคมยอมรับผู้ป่วยเอดส์มากขื้น ว่า เขาป่วยเป็นโรคร้ายชนิดหนึ่ง มิใช่โรคที่สังคมควรรังเกียจ ประนาม เพิกเฉย หรือ ปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือนมิใช่คน
        
ดิฉันคิดว่ามนุษย์ทุกคนมีสิทธิที่จะมีชีวิตอยู่ อย่าเพิ่งท้อแท้สิ้นหวังในชีวิต ดิฉันจะอยู่ที่นี่และขอให้กำลังใจทุกท่านเสมอ ดิฉันขอขอบคุณในกิจกรรมที่ทุกท่านได้สร้างขึ้นมาอย่างรวดเร็วและสวยงามมากในสายตาของดิฉัน

 

My sincere appreciation
I wish to express my sincere appreciation to all the volunteers who dedicate their free time in creating and running the website: www.krisana.org  Personally, I never wanted to publicize my humanitarian work either in Thailand or in Africa.  I consider my mission completed once the patients (millions of them) receive the needed antimalarial and anti-retroviral drugs which are manufactured locally by Thai and African personnel whom I’ve trained.  My happiness and pride arise out of that mission.  It is an indescribable feeling, only those who have experienced it can truly grasp.

I applaud the volunteers of this website whose intention aims at giving moral support to the AIDS patients as well as providing a social network in which people from all walks of life can join and develop friendship.  This effort is a positive contribution to our society which I hope would eventually bring about the acceptance of AIDS patients and a vital understanding of them as patients with a certain illness, not people with the disease that society should condemn, shun or discard as if they were not human beings.

It is my unwavering belief that everyone has the right to live. Disappointment and hopelessness sometimes come to our heavy hearts but we should never give up. My thoughts and prayers are always with you. 

Thank you and best wishes.                           

 



ดร.กฤษณา  ไกรสินธุ์
Dr. Krisana Kraisintu

 

 

 

 



 

Share

 

 

Go to top